--:::TeleC@ster:::--

Inzicht en doorzicht 2008 leert ons over de toekomst. We horen en zien die toekomst alleen nog niet. Bij toekomst denken we aan een opgaande beweging. Dat komt voort uit je jeugdjaren: "Volgend jaar wordt ik .. jaar" Maar net zoals leeftijd niet oneindig voort kan is het met die opgaande toekomst hetzelfde gesteld. Zeg nou eens even eerlijk en denk goed na over het antwoord: tot hoever had de huidige maatschappij nog verder kunnen toekomsten? Omzetgroei-Salarisverhoging-Belasting spiraal. Meer, harder, beter muziek, telefoon individu. Voedsel dat uit alle hoeken van de wereld wordt ingevlogen, zoals kiwi's. Zoveel vliegtuigen dat deze nooit meer allemaal kunnen landen. Alles vol windmolens en zonnepanelen en dan nog tekort? Elke auto en huis een accu en airco. Ieder individu een laptop met vieze batterij (bedacht door een filantroop zeker?). Hoeveel keer per jaar op vakantie? En hoever weg? En allemaal. Hoeveel wegstopplaatsen voor ouderen? Iedereen een eigen weblog? Die...

Wat houdt niet op tijdens feestdagen? Gelukkig gas, water en licht. Veiligheid, beveiliging, ziekenhuizen, brandweer en andere hulpverlening. Het houdt niet op. Gelukkig. Je verwacht ook niet dat ze ophouden. Sterker nog je rekent er op. Al die mensen achter de schermen die tijdens de feestelijkheden (vrete op aarde) gewoon een dienst draaien, zodat alles door kan gaan. Nu ben ik zelf niet zo'n "alles op het feestmoment en dan over tot de orde van de dag" type, twee uitzonderingen daargelaten en dat zijn carnaval (=uitlaatklep) en vakantie (=ultiem relaxen), maar ik neem óók zonder meer aan dat bovengenoemde maatschappelijke zekerheden gewoon hun werk doen. Wel een vorm van verborgen luxe hè? Zijn het niet deze vanzelfsprekendheden die de belastingbetaler voor lief neemt terwijl de klaagzang klinkt? Het entertainment houdt ook niet op. Wel meer uit commerciële overwegingen, dat wel. PSV en Feyenoord mogen dit jaar ook gewoon op 1e en 2e kerstdag trainen en of spelen volge...

Het moge duidelijk zijn dat bij het stellen van een vraag die met ja of nee beantwoord kan worden het antwoord "ja" bevestigend is en het antwoord "nee" ontkennend. "Het is koud vandaag hè?" "Ja" (het is koud) Het doet me altijd denken aan het Engels waarin zoiets wordt omgevormd tot: "Well, today it's cold, isn't it?" "Yes" (it is) Maar dan gaat het verder en ik formuleer de vraag anders waarbij ik nog steeds bevestiging of ontkenning verwacht: "Het is niet erg warm vandaag hè?" (nou? wat is je antwoord uitgaande van een koude dag) niet spieken! "Nee" (het is niet warm) huh?, een bevestiging met behulp van "Nee", we doen het allemaal. Ben nu eens consequent en beantwoord zo'n soort vraag eens rechtlijnig: Het is niet gezellig hè? "Ja" huh, vind jij het wel gezellig dan? "Nee" verwarring alom. Het zal wel iets te maken hebben met twee maal negatief is p...

Ja, 'tis weer begonnen. Niks aan te doen hè? Vannacht 01.00 uur Boem! We zitten lekker TV te kijken met z'n allen. Ik vlieg meteen op. Ik zit me al jaren te ergeren aan dat vroeg afsteek gedoe. Iedereen kent het. Maar om één uur? Naar buiten. En ik tref een groep aan. Ik spreek ze geagiteerd aan, dat geef ik direct toe, maar niet meer dan "Hou ermee op en doe dat hier niet nog een keer anders bel ik 112". "We gaan toch niet moeilijk doen? " stapt er direct een uit de groep. Ik blijf nog standvastig, alhoewel ik direct denk: oeps, dit is geen groepje pubers die om tien uur 's avonds wat lopen te geinen. Ik zeg nog een keer: "ik bel 112 als jullie niet op ophouden met dat zinloze geknal midden in de nacht" Maar hij pakt me al bij mijn pols. Ik ben niet helemaal een angsthaas maar met die achterban van 8 of 9 ben ik niet meer relaxed en wil weg hetgeen na wat wringen ook lukt. Al teruglopend naar mijn woning denk ik "ik bel toch echt 112...

Aan de gevel van de lokale bank prijkt deze teaser. Wel een beetje prangend nu de ooit regionale trots de productie heeft stilgelegd.

Zaterdagochtend 9.00 uur. Voor veel mensen een prima tijd maar voor ondergetekende een wekelijks momentje om ff wat langer te blijven liggen. Dat blijven liggen strekte zich in mijn jeugdjaren (ander woord voor pubertijd) uit tot zo ongeveer drie uur 's middags en dan nog eerst uitgebreid in bad. Aanschuiven bij de avondmaaltijd was dan meteen ontbijt. Maar dat heeft hier niets mee te maken. Het uitslapen lukt toch al niet meer later dan tot 10.00 uur, maar is dan wel een zegen. Zeker gezien het feit dat ik op vrijdagavond met de band repeteer en er 's nachts -na uithijgen en het uitlaten van de hond- pas tegen drieën in lig. Deze nacht niet maar het was dan ook pakjesavond waarop we met de kids spelletjes hebben gedaan. Al met al was dat ook gezelli en weer laat er in duzzz.... Vanochtend werd ik dus wakker door een geluid. Huh, was da nou? O, shit, de tuinman van de buurvrouw die nu de herfstbladeren gaat ruimen. En begint (toeval?) zo dicht mogelijk bij mijn slaapkamerraam. ...