(51/365)
We werken en leven allemaal voor één en dezelfde organisatie: De Wereld BV (Ja, er is ook een café maar daar gaat het hier niet om) Afgezien van het feit dat er onnoemelijk veel afdelingen “wielen” zijn te vinden is de leiding “het management” van deze organisatie het bijna grootste probleem.
Het allergrootste probleem is dat de Wereld BV geen klanten heeft. Daardoor is het mogelijk dat de mensen die werkzaam zijn binnen de organisatie verwikkeld zijn in een interne machtsstrijd die zich opsplitst in twee hoofdrichtingen: Eén die zich bezig houdt met het geestelijk welzijn en zelf grofweg weer verdeeld is een een paar kampen. Deze strijd is al heel erg oud en kent vele helden en schurken cq schurken en helden (tis maar van welk kamp je bent hè) Juist omdat de Wereld BV geen externe klant of klantgroep heeft die aangeeft: Nou, ik ga toch echt voor stroming zus of zo, zal deze verdeeldheid altijd blijven bestaan. Alleen al dát gegeven zou inzicht moeten brengen tussen kampen, echter de communicatie tussen deze kampen wordt verstoord door –how convenient- de tweede hoofdrichting. En dat is de strijd om de macht. Wie is er de baas van de Wereld BV? Deze machtsstrijd houdt de eerste verdeeld en is tevens de baas over de budgetten kan aldus invloed uitoefenen op afdelingen die de voorkeur hebben voor een bepaalde vorm van geestelijk welzijn.
Echter, het ontbeert de machtsstroming aan een zeer belangrijke grondstof voor de machinerie van de Wereld BV: een in voorraad eindige en in oorsprong natuurlijke grondstof die slechts met veel moeite en risico vervangen zou kunnen worden door andere bronnen.
Juist doordat het een natuurlijke grondstof betreft spreidt de beschikbaarheid ervan zich uit over de territoria van zowel hoofdstroming I als de machtsstroming en dat veroorzaakt een machtsvacuüm. Het centrum van de driehoek Geest, Macht en Bron.
Weet je, we zouden dit centrum moeten koesteren want stel je eens voor wat er zou gebeuren met de Wereld BV indien dit “evenwicht” niet meer bestaat en hetzij Geest dan wel Macht de beschikking krijgt over alle Bron.
Dat zou het einde van de Wereld BV zijn.
De opdracht die de medewerkers (álle medewerkers) van de Wereld BV rest is het evenwicht in stand te houden en tevens de benodigde overtuigingskracht te verschuiven van onmacht (geweld) naar Rede.
De Wereld BV is gebaat bij Rede en daarmee is Rede eigenlijk de klant van de Wereld BV.
We werken en leven allemaal voor één en dezelfde organisatie: De Wereld BV (Ja, er is ook een café maar daar gaat het hier niet om) Afgezien van het feit dat er onnoemelijk veel afdelingen “wielen” zijn te vinden is de leiding “het management” van deze organisatie het bijna grootste probleem.
Het allergrootste probleem is dat de Wereld BV geen klanten heeft. Daardoor is het mogelijk dat de mensen die werkzaam zijn binnen de organisatie verwikkeld zijn in een interne machtsstrijd die zich opsplitst in twee hoofdrichtingen: Eén die zich bezig houdt met het geestelijk welzijn en zelf grofweg weer verdeeld is een een paar kampen. Deze strijd is al heel erg oud en kent vele helden en schurken cq schurken en helden (tis maar van welk kamp je bent hè) Juist omdat de Wereld BV geen externe klant of klantgroep heeft die aangeeft: Nou, ik ga toch echt voor stroming zus of zo, zal deze verdeeldheid altijd blijven bestaan. Alleen al dát gegeven zou inzicht moeten brengen tussen kampen, echter de communicatie tussen deze kampen wordt verstoord door –how convenient- de tweede hoofdrichting. En dat is de strijd om de macht. Wie is er de baas van de Wereld BV? Deze machtsstrijd houdt de eerste verdeeld en is tevens de baas over de budgetten kan aldus invloed uitoefenen op afdelingen die de voorkeur hebben voor een bepaalde vorm van geestelijk welzijn.
Echter, het ontbeert de machtsstroming aan een zeer belangrijke grondstof voor de machinerie van de Wereld BV: een in voorraad eindige en in oorsprong natuurlijke grondstof die slechts met veel moeite en risico vervangen zou kunnen worden door andere bronnen.
Juist doordat het een natuurlijke grondstof betreft spreidt de beschikbaarheid ervan zich uit over de territoria van zowel hoofdstroming I als de machtsstroming en dat veroorzaakt een machtsvacuüm. Het centrum van de driehoek Geest, Macht en Bron.
Weet je, we zouden dit centrum moeten koesteren want stel je eens voor wat er zou gebeuren met de Wereld BV indien dit “evenwicht” niet meer bestaat en hetzij Geest dan wel Macht de beschikking krijgt over alle Bron.
Dat zou het einde van de Wereld BV zijn.
De opdracht die de medewerkers (álle medewerkers) van de Wereld BV rest is het evenwicht in stand te houden en tevens de benodigde overtuigingskracht te verschuiven van onmacht (geweld) naar Rede.
De Wereld BV is gebaat bij Rede en daarmee is Rede eigenlijk de klant van de Wereld BV.
Reacties
Een reactie posten