--:::TeleC@ster:::--

Bijna 20 miljoen kijkers gingen reeds voor..

Alhoewel ik moeder wel een intrigerende verschijning vind overheerst toch altijd maar één gedachte wanneer ik GG voorbij zie komen: De oneindig aan elkaar verbonden tekst. De ene zin is nog niet uitgesproken of de ander antwoord al. Ik heb nog nooit zo snel antwoorden horen geven op vragen die soms toch wel "diepgaand" zijn. Het gáát maar door. Als je erop gaat letten is het even best wel leuk maar daarna ga je je (ik dus), er aan ergeren. Een recencent in 2006 schrijft: Gilmore Girls is so unlike anything else on network television, it's flummoxing. For instance, their typical script is 15-20 pages longer than any other show. Why? Because it contains that much more dialogue. There is less action. Less scenes of the obligatory heartthrob staring off into the ocean. Less of the scenes that all of us have seen a million times before. Gilmore Girls is dialogue. That is the basis of the show. And it succeeds. Kan wel zijn maar ik word er moe van. Kijk dan niet. Doe ik o...

De eerste kinderjaren speelt deze vraag geen rol. Heeej, een nieuwe dag! Spelen! Het enige wat naar de toekomst wijst is de knagende maag. Honger! Het extroverte kind roept dan meteen: “Mamma, honger!” en het introverte kind denkt: “Honger”. De rest van het leven wordt gepoogd van het extroverte kind een meer introvert kind te maken: Doe toch eens rustig, kijk eens hoe Jantje mooi rustig zit te spelen. En vise versa: Ga toch lekker met de andere kinderen buiten spelen. Het resultaat is slechts een op een koe lijkend paard en een op een paard gelijkende koe. Zinloos dus. Eigenschap blijft eigenschap. Vaardigheid is wat je met je eigenschap doet. Tot zover dit uitstapje. Op een gegeven moment ziet een kind het licht: “Dat wil ik worden”. 99,9% van deze kids gaat dan voor beroepen die minder dan 0,1% ook daadwerkelijk uitvoeren. Yip. Piloot, brandweerman, dokter, dierenarts of dolfijnentrainster. (Weet je er nog meer?) En Juf of Meester. Zelf zag ik het licht ...

   

Gevonden in het reclame blaadje van Domino's. Zo wordt snaaien nog leerzaam ook.

Je hebt mensen en potloden zeggen wij wel eens. En dat zegt dan iets over potloden. Deze site laat zien dat er over potloden toch nog wel wat te melden is. En dat er zelfs zijn om naar te smachten. Als je een potlood liefhebber bent dan hè?

hèt kèn nèt, dènk èk dèn.

Bij verkiezingen moet ik allereerst steeds even denken aan Urbanus . Je weet wel, wanneer die zijn gitaar stemt en roept: "verkiezingen, verkiezingen". Dat maakt het in ieder geval weer even simpel. Na de verkiezingsstrijd wordt er daadwerkelijk gekozen. En dat levert uiteindelijk een winnaar op. Simpel. Maar, waarom volgen we zo nauwgezet het verloop van die verkiezingen met tussenstanden en allerlei geraaskal met voorspellingen die een paar uur later gewoon helder zijn? Waarom? Er is reeds gestemd, de uitslag staat dan al vast. Het kan wel zo zijn dat er een nipte overwinning uitkomt maar op het moment dat de stemlokalen sluiten is het lot bezegeld. Dus ff een paar uur wachten en dan huppa; "en de winnaar is: " Nee hoor, de hele nacht meekijken naar dat geroep en geschreeuw. Veel TV programma's pikken dat ook op door van het bekendmaken van (ja, een reeds bekende uitslag) een soort programma in een programma te maken, vaak onderbroken door commercials of zelfs...