27 februari 2009

Nodig - Niet nodig

Als blogger hoor ik natuurlijk ook iets te vinden van de economische crisis. Ik heb daar nog even mee gewacht en zou dat eigenlijk nog steeds moeten doen omdat het nu eenmaal moeilijk analyseren is in een stofwolk. Zoiets als ramen lappen in de regen of stofzuigen in de woestijn. Toch doet iedereen er aan mee. Zo'n beetje alle media struikelen over elkaar heen bij het aandragen van deskundigen die -media geil- hun mening komen geven. De meesten van hen zijn wel zo 'verstandig' om een voorbehoud te plaatsen, waarmee de analyse als vanzelf tot random wordt verklaard. Alle analyses samen vormen een grote grijze wolk.

Er is geen analyse die het geheel in perspectief plaatst. De meeste regeringen zijn bezig met herstelwerkzaamheden ter voorkoming van het volledig instorten en het beperken van schade op de lange termijn.

Tot het herstel zich aandient.

Het herstel. Dat is wel een grote gemene deler. Alles en iedereen gaat uit van een herstel. Tenslotte is het na de vorige crisissen ook tot herstel gekomen.
Herstel van de groei.

Zie het geheel (de wereld met zijn bronnen, bewoners en economie) als een ballon. Die ballon wordt opgeblazen. Maar tijdens het opblazen schiet er wat lucht uit door te haastig blazen of de toenemende druk. Een crisis. Maar snel wordt er verder geblazen.

De vraag is nu of de ballon oneindig rekbaar is.

Qua grondstoffen hebben we reeds wat waarschuwingen gehad. Qua voedsel inmiddels hetzelfde. Wist u dat de aarde zónder kunstmest uit aardolie en machines die aardolie verbruiken niet meer voldoende voedsel voor haar bewoners kan produceren? En dat juist die aardolie op raakt terwijl het aantal inwoners tot 2050 groeit tot 9 miljard, een point of no return volgens vele wetenschappers. (Insecten moeten we gaan eten wordt er geroepen en daarmee wordt een delicaat evenwichtselement uit de keten bedreigd)

En ook de financiële wereld (in al hun wijsheid) heeft haar limieten ontdekt, zeker sinds in de zeventiger jaren het goud als tegenwaarde is 'verdwenen'. (truukje van de Rockefellers)

De hoop is gevestigd op de opkomende economiën (het Oosten). Indien deze ook dezelfde bestedingsbehoefte ontwikkelen 'zou' er niets aan de hand moeten zijn.

We zullen zien.

De economie bestaat (in mijn bescheiden visie) uit business to business (B2B) en business to consumer (B2C) en verder niets. Geld is slechts een hulpmiddel om te voorkomen dat je een kilo gehakt met een kruiwagen aardappelen moet afrekenen.
Primair B2C want daar zitten de verbruikers van vlees en bloed. Alle andere verbruikers (machines, systemen en organisaties) doen dat om het vleselijk eindpunt te voorzien van voedsel en spullen.
De totale optelsom van 'mijn' economisch model is een resultante van wat we nodig hebben. Van slechts water en wat rijst tot noem maar op 'bij ons'.

De herstel denkers gaan ervan uit dat bij herstel we gewoon weer door gaan met nodig hebben.
In mijn eindejaars conference haalde ik reeds het een en ander aan.

Een winkelcentrum in een middelgrote stad moet toch wel enige vertegenwoordigingswaarde hebben van wat we zoal nodig hebben. Niet?

Zoom eens in naar de supermarkt. Het schap met snacks, de soorten water, verschillende toetjes, koekjes, snoep, exotische producten, voor alle kleuren haar schampoo, broodsoorten, kaassoorten, fris en drank, enzovoorts. Je komt er regelmatig.

Wanneer we nu eens een labeltje plakken (eerlijk) om een onderverdeling te maken tussen Nodig en Niet nodig, waarbij je best nog wel gewoon boterham met beleg mag hanteren, er wordt tenslotte ook hard voor gewerkt, wat zou er dan zichtbaar worden?

Gevoelsmatig krijgen 10 tot 20% van de producten een label "Niet nodig".

een paar procent daarvan ken je al: dat is wat je in de vuilisbak kiepert aan het eind van de week. En, ja sommigen gooien nooit iets weg en nee, het is niet alleen maar verpakkingsmateriaal. Alhoewel dat weer een goeie is.
Namelijk: om al die Nodig producten zit me een berg verpakkingsmeteriaal! Laat staan om de Niet nodig producten.

Een ander percentage is de hoeveelheid die we eigenlijk te veel consumeren. Die van de extra kilo's. Of voor de gezondere mensen onder ons, de vitamines, smeerseltjes en activia's die je door je extra beweging toch echt niet nodig hebt hoor.

Het percentage kilometers die je zonder moeite ook had kunnen fietsen. Een paar maanden langer met je gadget. Boeken kopen die je léést. Luxe om je te onderscheiden.

Een te groot huis. Al het bruikbare wat -voor het gemak- naar de stort gaat. Dingen die alleen voor de vakantie handig zijn. Verzekeringen voor wat we nooit écht nodig hebben. Zogenaamde hardhouten tuinmeubelen.

Al dat Niet nodig samen wordt (ik moet bijna zeggen: werd) wel geproduceerd en getransporteerd.

We worden er geen snars ongelukkiger cq gelukkiger van als we de Niet nodig producten een jaartje laten liggen, een jaartje langer doen met de auto en de flatscreen, naar de camping in plaats van vliegen, twee in plaats van drie paar nieuwe schoenen, huismerkje hier en daar, buurtsuper met verpakking op maat, kliekjesdag, 8 in plaats van 10 keer per jaar naar de kroeg, wandelen in de natuur in plaats van pretpark, maar....

De economie stort er helemaal van in! En dat zou Niet nodig zijn indien we alles wat we niet nodig hebben of hadden gewoon kopen.

Mijn angst is dan ook tweeledig: Het herstelt doordat we weer alles kopen wat niet nodig is. Of het herstelt niet.

Onze regering houdt vol dat het niet nodig is dat we ons drukker maken dan nodig.

Nodig is dat wij voor ons zelf denken.

22 februari 2009

17 februari 2009

Kusverbod



We willen alles regelen. Alles.

Tip voor sollicitanten

Als er straks weer geworven gaat worden na deze afdankronde onderhandel dan eens over een nieuwe clausule in de arbeidsovereenkomst:

De "goede tijden, slechte tijden" clausule

3.3.4 Werknemer wordt aangenomen in een tijd dat er extra behoefte is om aan de vraag van de markt te voldoen. Dat schept voor ons als werkgever de verantwoordelijkheid dat, mocht de vraag weer afnemen en de functie van betreffende werknemer is zodanig dat deze daarop geen invloed kan uitoefenen, de betreffende werknemer niet kan worden ontslagen op de zogenaamde economische gronden, tenslotte was er ook een keuze om gewoon de levertijd wat te laten oplopen in een stijgende markt.
Ergo: als werkgever zijn wij ten eerste verantwoordelijk om op de golven van de markt te anticiperen zonder daarbij medewerkers met hun gezinnen en dromen onnodig in de ellende te storten terwijl wij als directie en management over het algemeen wel deze dans ontspringen.

3.3.5 De verantwoording van de clausule wordt afgelegd door in goede tijden een extra reserve aan te leggen teneinde de onder deze clausule vallende werknemers werkgarantie te geven. Omdat wij in dat geval in slechte tijden dus geen overheidssteun nodig hebben wordt deze reserveringsmaatregel mild belast.

3.3.6 Deze clausule is niet van toepassing voor werknemers die belast zijn met de taak om burgers van polissen te voorzien waarvan de reikwijdte verder gaat dan 3-5 jaar.

3.3.7 Mocht er onverhoopt toch een ontslag ronde nodig zijn dan mogen betreffende werknemers in groepen van tien (is nml. het max haalbare management boogje) een mee te nemen manager aanwijzen waartegen deze manager zich niet kan verweren en die zijn bonussen achterlaat.

3.3.8 Tevens in geval van bovenstaande 3.3.7 zal de directie in hun vergoeding worden gekort ter hoogte van de som van jaarsalarissen van de ontslagenen, daarmee bewerkstelligend dat 5 ontslagen wellicht hetzelfde effect heeft als 10 in de oude tijden.

3.3.9 Deze clausule mag niet worden toegepast in marktsegmenten die te kenmerken zijn door: de 193ste soort paprika kronkel wokkel, mobiele telefoons met ingebouwde beamers, shooters, pc hooft tractoren, plastic tasjes, reclame folders, water in flesjes, inktjetprinters, luiers met plasindicator, vochtinbrengende crêmes, afslankproducten, weblogs, verzekeringen die verzuimen "tegen de kosten van" in hun tekst op te nemen, puur cosmetische behandelingen, glossy's, toppers, damestasjes, herengadgets, het transport van al het bovenstaande, de verpakking van al het bovenstaande, de marketing van al het bovenstaande en wat dies meer zij.
Wanneer je daar vrijwillig bent gaan werken dan moet je niet op je neus kijken als dat een keer fout gaat, niet zeuren dus.

3.3.10 Ontslagenen in de categorie 3.3.9 moeten verplicht gaan werken in de thuiszorg.

3.3.11 Het begrip "duurzame vis" dient met onmiddelijke ingang te worden verboden.

Ja, ja, ik draaf zoals gewoonlijk weer eens door.

16 februari 2009

Vogeltjes

Ze zijn er weer. Gisteren tijdens een lange wandeling door de Kampina was er niets te horen op een boomklevertje en een specht na, die zich verder zich nog heel stil hielden.

Ik ben absoluut geen vogelaar, de herkenning van de vogels werd door mijn wandelmaat voor me gedaan, maar ik geniet van de geluiden en koppel dit geluid ook weer aan het weer. Het weer dat zoals op te merken valt uit de vorige post, weer invloed heeft op mijn stemming.

Vanochtend viel het mij dan ook op: overal waren de vogelgeluiden te horen; een opdringerige ekster voorop, merels, kleine vogels en een dikke duif, kortom een drukte van belang en voor mij het teken dat de winter op de terugtocht is: Yezzz! Geen garantie dat het geen slecht weer meer zal brengen maar toch een vrolijke aankondiging.

Voor mijn aankomende boswandelingen het positieve vooruitzicht dat een deel van de snelweg en vliegveld geluiden die er hier in de regio "bijhoren" gemaskeerd zullen worden door het vrolijke gekwetter.

Ja, vogelaars, ik weet ook wel dat vogels niet kwetteren voor de vrolijkheid maar het is meer hoe ik het ervaar.

Ergo: vandaag kan niet meer stuk.

Hoe het straks in de zomer zal zijn wanneer er om half vijf in de ochtend een dikke duif op de balkonrand gaat zitten koeren, laat ik nog ff voor wat het is.

08 februari 2009

Breed beeld beter?



mooi hè, breed beeld. Alleen veel progjes en websites (zoals nu.nl) werken niet echt mee. Wel mooi wit.